Follow by Email

Wednesday, January 30, 2008

"രണ്ടാമത്തെ വീഴ്ച"

ഒന്നാന്തരമൊരു ഫ്ളാഷ്‌ ബാക്കിലേറ്റി ഒരു പതിനാറ്‌ വര്‍ഷം പിന്നിലോട്ട്‌ കൊണ്ട്‌ പോവുകയാണ്‌ നിങ്ങളെ ഞാന്‍ എന്‍റെ അടുത്ത വീഴ്ച കാണിക്കാന്‍. ( വേറെ, പ്രത്യേകിച്ച്‌ പണിയൊന്നുമില്ലേ ഉവ്വേ എന്നാരും ചോദിക്കരുത്‌. നല്ല മര്യാദരാമനായി ' വീഴ്ചകളെക്കുറിച്ചൊക്കെ' മറന്നിരുന്ന പോങ്ങുമ്മൂടനെ ചുമ്മാ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച്‌ രണ്ടാമത്തെ വീഴ്ച കുറിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത്‌ അരവിന്ദനും, ശ്രീയും, വിശാലേട്ടനുമാണ്‌. അതിനാല്‍ ഇതിലെ(എഴുത്തിലെ) പാളിച്ചകള്‍ എന്‍റേതല്ലന്നും, അത്‌ അവരുടെ പാളിച്ചയായി ഏവരും മനസ്സിലാക്കണമെന്നും പറഞ്ഞുകൊള്ളുന്നു. പ്രേരണാക്കുറ്റം തന്നെയാണല്ലോ ഏറ്റവും വലിയ കുറ്റം?!!! ) :)

എട്ടാം ക്ളാസ്സിലെ ക്രിസ്തുമസ്‌ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ്‌ നില്‍ക്കുന്ന കാലം.
റിസല്‍റ്റ്‌ വരുമ്പോള്‍ തോറ്റ വിഴയങ്ങള്‍ക്ക്‌ തോല്‍ക്കാനുള്ള കാരണം വീട്ടുകാരെ എങ്ങനെ ബോധിപ്പിക്കണം എന്ന്‌ ചിന്തിച്ച്‌ നടന്ന കാലം. ഫെബി അബ്രാഹമിനെയാണോ അതോ സ്വപ്ന ടി. തോമസിനെയാണോ പ്രേമിക്കെണ്ടതെന്ന്‌ കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ അടിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്ന കാലം. അവരിലാരെയെങ്കിലും പ്രേമിച്ചാല്‍ പൊറയിക്കോട്ട്മ്യാലിലെ സ്മിതയെ ആര്‌ പ്രേമിക്കും എന്ന ശങ്ക നിറഞ്ഞ കാലം.
തൊട്ടയല്‍പക്കത്തുള്ള ജാസ്മിന്‌ കൊടുത്ത ' ഐ ലവ്‌ യു ' ലെറ്റര്‍ അവള്‍ വീട്ടില്‍ കാണിക്കുമോ എന്ന പേടി മനസ്സില്‍ നിറഞ്ഞ കാലം.
വീട്ടില്‍ വളര്‍ത്തുന്ന സുമ പശുവിന്‍റെ പാല്‍ രണ്ട്‌ ഗ്ളാസ്സും, കൊല്ലമ്പടിയില്‍ നിന്ന്‌ വാങ്ങുന്ന കോഴിമുട്ടകളില്‍ ഒരെണ്ണം വച്ച്‌ രണ്ട്‌ നേരം കഴിച്ചിട്ടും എന്തേ സ്വല്‍പം കവിള്‍ വരാത്തെതെന്നും, എന്തേ നെഞ്ചിന്‍റെ ഒത്ത നടുക്കുള്ള ഒരു തൊടം എണ്ണ നിറയുന്ന കുഴി നിവരാത്തതെന്നും ആലോചിച്ച്‌ നടന്ന കാലം.

അതെ, അങ്ങനെ കണ്‍ഫ്യുഷനടിച്ചും, പേടിച്ചും, ആശങ്കപ്പെട്ടും, ചുമ്മാ അങ്ങ്‌ ജീവിച്ച്‌ പൊയ്ക്കോണ്ടിരുന്ന ചെറുപ്പകാലത്താണ്‌ എന്‍റെ ഈ വീഴ്ചയും നടക്കുന്നത്‌. വീണത്‌ ഒരു ഞായറാഴ്ച ആണെന്നാണ്‌ വിശ്വാസം. കാരണം ഞായറാഴ്ചകളിലാണല്ലോ ദൂരദര്‍ശനില്‍ വൈകിട്ട്‌ മലയാള സിനിമ ഉണ്ടായിരുന്നത്‌. വീഴ്ചേം കഴിഞ്ഞ്‌ ' ഐഡക്സും' പുരട്ടി ഏതോ ഒരു സിനിമ കണ്ടതായി ഞാന്‍ ഓര്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌.

അന്ന്‌ ഞങ്ങളുടേത്‌ പഴയൊരു വീടായിരുന്നു. അറയും നിരയും നിലവറയുമൊക്കെയുള്ള ഓട്‌ പാകിയ ഒരു വീട്‌. തിണ്ണ ബ്ളാക്‌ ഓക്സൈഡ്‌ പൂശിയതാണ്‌. ലക്ഷ്വറി,ലക്ഷ്വറി!! ( അതിനും മുന്‍പ്‌ അവിടം ചാണകം മെഴുകിയതായിരുന്നെത്രെ. എനിക്കതോര്‍മ്മയില്ല)ഏതെ ചൂട്‌ കാലത്തും ആ തിണ്ണയില്‍ നല്ല തണൂപ്പായിരുന്നു. ( പുതിയ വീടിനേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം ആ പഴയ വീട്‌ തന്നെയായിരുന്നു. ) മുറ്റത്ത്‌ ഒരു നെല്ലിമരവും അതിനുചുറ്റും തിങ്ങിവളര്‍ന്ന കുറ്റിമുല്ലയും പിന്നെ മുന്‍വശത്ത്‌ പറമ്പിനതിരായി നില്‍ക്കുന്ന വര്‍ഷത്തിലൊന്ന്‌ നിറയെ കായ്‌ക്കുന്ന ഒരു മരോട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മാരോട്ടിയുടെ ചുവട്ടിലൂടെയാണ്‌ നടപ്പാത. അതുവഴി ഇറങ്ങിയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ കുളിക്കുവാനും, (ഞാന്‍) കളിക്കുവാനുമൊക്കെ പോണത്‌.

അന്ന്‌ ഉച്ചയൂണും കഴിഞ്ഞ്‌ തിണ്ണയുടെ തണുപ്പില്‍ക്കിടന്നൊന്ന്‌ മയങ്ങി. ഒരു മൂന്ന്‌ മൂന്നരമണി ആവും കുറെ സ്ത്രീജനങ്ങളുടെ സംസാരവും ചിരിയും കേട്ടാണ്‌ ഞാന്‍ കണ്ണ്‌ തുറന്നത്‌. നോക്കുമ്പോളതാ നമ്മുടെ താഴത്തെ പറമ്പില്‍ നിന്ന്‌ ഒരു പറ്റം സ്ത്രീജനങ്ങള്‍ ഇല്ലത്തെ ശാന്തച്ചിറ്റയുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ മഹിളാസമ്മേളനം നടത്തുന്നു. ഒപ്പം എന്‍റെ അമ്മയുമുണ്ട്‌. മറ്റ്‌ പ്രധാന അംഗങ്ങള്‍ വല്ലനാട്ടെ ഉമച്ചിറ്റ, പുത്തുപ്പുള്ളിലെ വാനമ്മ, ജ്യോതിസിന്‍റെ അമ്മ ശ്യാമളച്ചിറ്റ, മ്യാലിലെ പെമ്പിള, മേരിച്ചേച്ചി, വേലന്‍മാടത്തെ രാധാമണി, ഉഷ എന്നിവരാണ്‌.

എന്നാല്‍ തിണ്ണയിലെ തണുപ്പിനെ പുല്ലുപോലെ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ എഴുന്നേറ്റ്‌ മുറ്റത്തേക്കൊരു ചാട്ടം ചാടുകയും പെട്ടെന്ന്‌ 'ജനഗണമന' കേട്ടപോലെ ഒട്ടുനേരം എന്നെ അറ്റന്‍ഷന്‍ ആക്കി നിര്‍ത്തുകയും ചെയ്തതിന്‌ ഈ ' മാന്യമഹിളാകിളവികള്‍ക്ക്‌ ' എന്തെന്തിലും പങ്കുണ്ടെന്ന്‌ ആരും ധരിക്കരുത്‌. എന്നെ ഹഠാദാകര്‍ഷിച്ചത്‌ 'കിളവിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്ക്‌' കുറച്ച്‌ മാറി ചിരിച്ചുല്ലസിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്ന റ്റെല്‍സി, നിഷ, ഷേര്‍ളി, ജയ എന്നീ നാല്‌ വാടാമലരുകളായിരുന്നു. നാലില്‍ മൂന്ന്‌ പേര്‍ എന്‍റെ സ്കൂള്‍മേറ്റ്സ്‌. ഷേര്‍ളി മാത്രം പാലാ അല്‍ഫോന്‍സാ കോളേജില്‍ പ്രീഡിഗ്രിക്ക്‌ പഠിക്കുന്നു. എന്നാലും ആ 'ഒരു കുറവിന്‍റെ' പേരില്‍ ഞാന്‍ ഷേര്‍ളിയെ അവഗണിച്ചിരുന്നില്ല കേട്ടോ. മറ്റേത്‌ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്കും കൊടുക്കുന്ന അതേ 'ശ്രദ്ധയും പരിഗണനയും' ഞാന്‍ അയാള്‍ക്കും കൊടുത്തിരുന്നു.

അറ്റന്‍ഷനായിത്തന്നെ നിന്ന്‌ ഞാന്‍ ആലോചിച്ചു, എങ്ങനെ ഇവരുടെ മനസ്സില്‍ ഒരു ആരാധനാമൂര്‍ത്തിയായി കയറിപ്പറ്റാം. എന്ത്‌ വേലകാണിച്ചാല്‍ ഇവര്‍ വീഴും. ഈ വാടാമലരുകളെല്ലാം കൂടി എനിക്ക്‌ വേണ്ടി കടിപിടി കൂടുന്ന ഒരു നിമിഷം എങ്ങനെ വരുത്തും. എന്‍റെ പാട്ടുപുരക്കലമ്മേ ഒരു വഴി കാണിച്ച്‌ തരണേ....

തേടിയ വഴി കണ്ണില്‍ത്തട്ടി. അരക്ക്‌ താഴെ ഉയരത്തില്‍ അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്ന ഇഷ്ടികകള്‍. കിളവിക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കുംകിളിന്ത്കൂട്ടങ്ങളും നില്‍ക്കുന്നതിന്‍റെ നടുവിലൂടെയാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ കുളിക്കാന്‍ പോവുന്ന തോട്ടിലേക്കുള്ള നടപ്പാത. നടപ്പാതയോട്‌ ചേര്‍ന്ന്‌ ഇല്ലത്തെ രാമന്‍ കുഞ്ഞുണ്ണി റബ്ബര്‍ ഷീറ്റ്‌ അടിക്കാനുള്ള ' മെഷീന്‍ പുര ' കെട്ടാനായി ഇറക്കിവച്ചിരിക്കുന്നതാണ്‌ ആ ഇഷ്ടികകള്‍. അതിന്‍റെ സമീപത്തയാണ്‌ വാടാമലരുകള്‍ നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്‌. പലപ്പോഴും ആ ഇഷ്ടകള്‍ക്ക്‌ മേളിലൂടെ ചാടി ഓടി കുത്ത്‌ കല്ലുകളെ ആശ്രയിക്കതെ ഇടവഴിയിലേക്കെടുത്ത്‌ ചാടി ഇടവഴിയും കടന്ന്‌ പാടവരമ്പത്തൂടെ ഓടി പാടം മുറിച്ചൊഴുകുന്ന തോട്ടിലേക്ക്‌ ഉളികുത്തി അവിടെക്കിടന്ന്‌ നീന്തിത്തിമിര്‍ത്താണ്‌ എന്‍റെ കുളി.

എന്നാല്‍ പിന്നെ അങ്ങനെ ഒരു കുളിക്കാന്‍ പോക്ക്‌ നടത്തിക്കളയാമെന്ന്‌ തീരുമാനിച്ചു. അതാവുമ്പോള്‍ ആരാധന ചുമ്മാ ഇങ്ങ്‌ പോരും. കാരണം അങ്ങനെ ഒരു ചാട്ടവും ഓട്ടവുമൊന്നും ആ ജാതികളിലൊന്നിനും കഴിയില്ലല്ലോ. (മതിലുചാടുന്ന തരുണീമണികള്‍ ഇല്ലെന്നല്ല ഞാന്‍ പറഞ്ഞതിനര്‍ത്ഥം കേട്ടോ). ആണായിപ്പിറന്നവന്‍റെ വില അവര്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാന്‍ ഇത്‌ തന്നെ പറ്റിയ സമയം. പുരുഷപ്രജകളുടെയെല്ലാം യശ്ശസ്സുയര്‍ത്തുന്ന അതിസാഹസികമായ ഒരു കാര്യംചെയ്യാന്‍ പോവുന്നു എന്ന ചിന്ത എന്നെ വല്ലാതെ പുളകിതനാക്കി. ഉള്ള രോമങ്ങള്‍ ഒന്നൊഴിയാതെ ആഞ്ചിത്തുടങ്ങി. ആണുങ്ങളെ അഭിമാനിക്കൂ...നിങ്ങള്‍ക്കായിതാ ഞാനത്‌ ചെയ്യുന്നു...

സോപ്പും തോര്‍ത്തുമെടുത്ത്‌ ഞാന്‍ 'ടേക്ക്‌ ഓഫിന്‌' തയ്യാറായി. ഹൃദയത്തിന്‍റെ ഈ വൃത്തികെട്ട രീതിയിലുള്ള ഇടി പതിവില്ലാത്തതാണല്ലോ, ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തു. വെറുതെ ഞാന്‍ ഇടത്‌ നെഞ്ചിലേക്കൊന്ന്‌ നോക്കി. 'കുഴിയുടെ' വക്കത്തിരുന്ന്‌ അവന്‍ സകലശക്തിയുമെടുത്ത്‌ ഇടിക്കുന്നുണ്ട്‌. പൊങ്ങിത്താഴുന്നത്‌ തൊലിപ്പുറത്ത്‌ കാണാം. നാല്‌ പെണ്‍പിള്ളേരേ കണ്ടാല്‍ അപ്പോത്തുടങ്ങും. ഇവനെന്‍റെ മാനം കളയുമോ?

വാടാമലരുകള്‍ സംസാരത്തിലും ചിരിയിലും തന്നെ. ആരും നമ്മളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ഇങ്ങനെയായാല്‍ ഒരുചാട്ടം പാഴാവുമോ? റിസ്കെടുക്കേണ്ട. ഒരു റബ്ബര്‍ക്കമ്പെടുത്ത്‌ ഞാന്‍ അടുത്തുനില്‍ക്കുന്ന കാട്ടുചേമ്പിന്‍റെ ഇലയില്‍ ശക്തിയായി അടിച്ചു. "ഠപ്പേ" ന്ന വലിയ ശബ്ദത്തോടെ ചേമ്പില കീറി. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ എന്‍റെ നേര്‍ക്കായെന്ന്‌ ഒളികണ്ണാല്‍ ഉറപ്പ്‌ വരുത്തി ഞാന്‍ കൌണ്ട്‌ ഡൌണ്‍ തുടങ്ങി." ...3, 2, 1 , 0 "

കയ്യിലിരുന്ന വടി എറിഞ്ഞ്‌ ഞാന്‍ പാഞ്ഞു. എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്‌. ഇടക്ക്‌ അമ്മയുടെ ശബ്ദം ഒന്നുകേട്ടു. എന്നോടെന്തോ പറഞ്ഞതാണോ. എന്തായാലും ഇനി നില്‍ക്കാന്‍ വയ്യ. ഇതാ ഞാന്‍ ഇഷ്ടികക്കടുത്തെത്താറായി ഇനി വലതുകാലുകൊണ്ട്‌ കുതിച്ച്‌ ഇടതുകാല്‍ ഉയര്‍ത്തി ചാടണം. ഞാന്‍ വലതുകാലില്‍ സകലശക്തിയുംകൊടുത്ത്‌ ഇടതുകാല്‍ പരമാവധി ഉയര്‍ത്തി അപ്പോഴാണ്‌ ഒരു കാര്യം ഒരാവശ്യവുമില്ലാതെ പെട്ടന്ന്‌ ഓര്‍ത്തത്‌ " കല്യാണസൂത്രകവചം " ഇട്ടിട്ടില്ല. തീര്‍ത്തും ' വിത്ത്‌ ഔട്ട്‌ ' . ഈശ്വരാ നാറുമല്ലോ... പോക്കിയ കാല്‍ താഴ്ത്തി. നിമിഷനേരംകൊണ്ട്‌ ഇടിപ്പടത്തിലെ വില്ലനെപ്പോലെ അടുക്കിവച്ചിരുന്ന ഇഷ്ടികകള്‍ തെറുപ്പിച്ച്‌ അതിഭീകരമായാരാര്‍ത്തനാദത്തോടെ വാടാമലരുകളുടെ കാല്‍പ്പാദങ്ങളില്‍ വീണ്‌ നമസ്കരിച്ചു.

അഭിമാനത്തെ വേദന കീഴ്പ്പെടുത്തി. യാതൊരു നാണക്കേടുമില്ലാതെ കാല്‍മുട്ടുകള്‍ പൊത്തി ഞാന്‍ അലറിക്കരഞ്ഞു. യാതൊരു ദാക്ഷണ്യവും കൂടാതെ ഓടിവന്ന അമ്മ എഴുന്നേല്‍പ്പിച്ച്‌ നിര്‍ത്തി ചന്തിക്ക്‌ രണ്ട്‌ പെടച്ചു. അതോടെ വേദനക്ക്‌ ഒരു ബാലന്‍സായി. വാ പൊത്തിപ്പിടിച്ച്‌ ചിരിക്കുന്ന വാടാമലരുകളെ ഞാന്‍ കണ്ടില്ലെന്ന്‌ വച്ചു.

അതിനിടക്ക്‌ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ തന്നെ നിഷ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കോടിപ്പോയി 'ഐഡക്സും' എടുത്ത്‌ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്‌ തന്നെ മടങ്ങി വന്നു. അമ്മ അത്‌ മുട്ടില്‍ പുരട്ടിത്തന്നു. അമ്മയുടെ തോളില്‍ കയ്യിട്ട്‌ ഒക്കി ഒക്കി വീട്ടിലേക്ക്‌ നടന്നപ്പോള്‍ കിക്കി കിക്കി എന്ന ചിരികള്‍ കേള്‍ക്കാത്ത മട്ടില്‍ അമ്മയോട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. " ഹോ, അട്ട ഊച്ചിയ മണമാണ്‌ ഈ ഐഡക്സിന്‌ "

(ക്ഷമിക്കുക. ഇതും സ്വല്‍പ്പം നീണ്ടുപോയി. രസിച്ചോ? അതോ.... )

Thursday, January 17, 2008

വലിയവന്‍!

ആര്‍ക്കും, ആരുമാവാന്‍ കഴിയുന്നയീ ലോകത്തില്‍ ;
ആരുമല്ലാതാവുന്നവന്‍ വലിയവന്‍!

Wednesday, January 16, 2008

ഓര്‍ക്കൂട്ടിന്‌ വിട! ജയ്‌ ജയ്‌ ഞാന്‍!!

പ്രീയപ്പെട്ട ഓര്‍ക്കൂട്ടുകാരേ,

ഞാന്‍ അറിയിക്കുന്ന ഈ വാര്‍ത്ത കേട്ടിട്ട്‌ നിങ്ങളാരും ഞെട്ടുകയും മാറത്തടിച്ച്‌ നിലവിളിക്കയും തല തല്ലിപ്പൊളിക്കയും ചെയ്യരുത്‌ . (തീരെ അടക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ലെങ്കില്‍ മോണിറ്ററിന്‍റെ അറ്റം കടിച്ചുപിടിച്ച്‌ ശബ്ദം പുറത്ത്‌ കേള്‍ക്കാതെ വിതുമ്പിക്കോളൂ)

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, നിങ്ങളുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയും ആരാധനാമൂര്‍ത്തിയും, മറ്റുള്ളവരുടെ സ്ക്രാപ്പ്‌ വായിക്കത്തവനും, 'പെണ്‍കൂട്ടുകാരോട്‌ പ്രത്യേകിച്ചൊരു മമതയും' കാണിക്കാത്തവനും, മാതൃകാപുരുഷോത്തമനുമായ മഹാനായ ഹരി പാലാ എന്ന ഈ വലിയവന്‍(തൂക്കം 117 കി.ഗ്രാം) :) ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ വിട്ട്‌ പറക്കുവാന്‍ തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നു.

വെറും പത്ത്‌ മാസങ്ങള്‍കൊണ്ട്‌ ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ മടുത്തിട്ടാണ്‌ ഞാന്‍ ഇവിടം വിടുന്നത്‌ എന്ന്‌ ആരും കരുതേണ്ടതില്ല. എന്‍റെ വലിയും കുടിയും (മറ്റതില്ല) പോലെ എനിക്ക്‌ ആനന്ദവും ലഹരിയും ഓര്‍ക്കൂട്ടും തന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അധികമായാല്‍ അമൃതവും 'പൊയ്സണ്‍' എന്നാണല്ലോ ? അതുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പോവുന്നു. എങ്കിലും തത്കാലം ഇഹലോകവാസം വെടിയാന്‍ നാം തീരുമാനിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാല്‍ എന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഇ-മെയിലിലൂടെ പ്രാപിക്കാവുന്നതാണ്‌. സോറി ബന്ധപ്പെടാവുന്നതാണ്‌. :) haripala77@gmail.com


ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ വിട്ട്‌ ഞാന്‍ എന്ത്‌ ചെയ്യാന്‍ പോവുന്നു എന്നായിരിക്കും ഇപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ആലോചിക്കുന്നത്‌ അല്ലേ? എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ വിശാലേട്ടന്‍ ( വിശാലമനസ്കന്‍ ) ഈ ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ വിട്ടത്‌? എന്തുകൊണ്ടാണ്‌ മഹാനായ ഹരി പാല ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ വിടുന്നത്‌? ഞങ്ങളറിയുന്നു ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ കൂടുതല്‍ പതിയേണ്ടത്‌ ബ്ളോഗെഴുത്തിലാണ്‌. ആ തിരിച്ചറിവാണ്‌ എന്നെ ഇങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌. അല്ലാതെ, എന്‍റെ ടെസ്റ്റിമോളെ വേറൊരാള്‍ ഞോണ്ടിക്കോണ്ട്‌ പോയതോ, എന്‍റെ നല്ലവളും സുന്ദരിയുമായ ഓര്‍ക്കൂട്ടുകാരിയെ സണ്ണിസാര്‍ അടിച്ചോണ്ട്‌ പോയതോ ഒന്നുമല്ല. ( സണ്ണിസാറേ, സാറിനെ പിന്നെ കണ്ടോളാം, എന്നാലും എന്‍റെ കൂട്ടുകാരീ എന്നോടിത്‌ ചെയ്തല്ലോ?!!! ) :)

വിശാലേട്ടന്‍റെയും എന്‍റെയും അസാന്നിദ്ധ്യം ഓര്‍ക്കൂട്ടിന്‌ ഒരു തീരാ നഷ്ടമായിരിക്കും എന്നത്‌ 'ഞാന്‍' അതായത്‌ ഞങ്ങള്‍ പറയാതെ തന്നെ നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അറിയാമല്ലോ? നിങ്ങള്‍ അത്‌ സഹിക്കാന്‍ ശീലിക്കുക। 'പിന്നേം' നിങ്ങള്‍ക്കേവര്‍ക്കും അറിയാവുന്നതുപോലെ എന്‍റെ നാട്ടുകാരനും, ശിഷ്യനുമായ ശ്രീമാന്‍ ബെര്‍ളിതോമസിനെ ഓര്‍ക്കൂട്ടില്‍ വിട്ടിട്ടാണ്‌ ഞങ്ങള്‍ പോരുന്നത്‌. ബ്ളോഗിലും, ഓര്‍ക്കൂട്ടിലും ഒരേപോലെ കഴിയാനുള്ള സിദ്ധി ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ടിയാന്‍ ഞങ്ങളുടെ കുറവ്‌ ഒരു പരിധി പരെ പരിഹരിക്കും എന്ന്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കുറപ്പുണ്ട്‌. ( ഇക്കാര്യം ഓര്‍ക്കൂട്ടില്‍ വിഹരിക്കുന്ന തരുണീമണികള്‍ ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി കണക്കാക്കുക :) )

അടുത്ത ശനിയാഴ്ച ഉച്ചക്ക്‌ മൂന്ന് മണിയോടെ ആയിരിക്കും എന്‍റെ പ്രൊഫൈല്‍ ഡിലീറ്റ്‌ കര്‍മ്മം. എല്ലവര്‍ക്കും നന്ദി. നിങ്ങളില്ലാതെ എനിക്കെന്താഘോഷം എന്ന പോലെ ഹരി പാല ഇല്ലാത്ത ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ക്കെന്തിന്‌ എന്ന് ആരും വിചാരിക്കരുത്‌. :)
നിങ്ങള്‍ അര്‍മാദിക്കുക.
ജയ്‌ ജയ്‌ ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌...
ജയ്‌ ജയ്‌ ഞാന്‍. :)

സ്നേഹപൂര്‍വ്വം
ഹരി പാലാ
(പോങ്ങുമ്മൂടന്‍)

( ഇനീപ്പോ ഓര്‍ക്കൂട്ടീന്ന്‌ എറങ്ങുകയും ചെയ്തു ബൂലോഗത്തങ്ങ്‌ എത്തിയുമില്ല എന്ന്‌ പറഞ്ഞ അവസ്തയിലാവുമോ എന്‍റെ കാര്യം? അതുകൊണ്ട്‌ ബൂലോഗരേ, എന്നെ നാറ്റിക്കരുതേ. ഒരു പിശുക്കും കാണിക്കേണ്ട , പ്രതിഭയുണ്ടോന്നോ, എഴുതുന്നത്‌ നന്നാവുന്നുണ്ടോന്നോ ഒന്നും നോക്കേണ്ട. ചുമ്മാ കമന്‍റിക്കോണം. സാധിച്ചാല്‍ ഒരു ദിവസം കുറഞ്ഞത്‌ ഒരു നാല്‍പത്‌ കമന്‍റെങ്കിലും കിട്ടായാല്‍ സന്തോഷം. ഹോ ...ഒരോ പോസ്റ്റിടുമ്പോഴും "ഠേ" "ഠേ" ന്നും പറഞ്ഞ്‌ തേങ്ങയങ്ങ്‌ ഉടയുമ്പോള്‍ എന്ത്‌ രസമായിരിക്കും. . അങ്ങനെയെങ്കില്‍ പഴവങ്ങാടി ഗണപതിക്ക്‌ ഞാനും നൂറ്റൊന്ന്‌ തേങ്ങയങ്ങ്‌ ഉടക്കും. :) )

Friday, January 4, 2008

പ്രിയപ്പെട്ട ടെസ്റ്റിമോളേ... നീ എന്‍റേത്‌ മാത്രമാണ്‌....

പ്രിയപ്പെട്ടവരേ...

പോങ്ങുമ്മൂടന്‍ എന്ന പേരില്‍ ഞാന്‍ ബ്ളോഗെഴുത്ത്‌ തുടങ്ങുന്നത്‌ പ്രതിഭയുടെ ഉള്‍വിളി ഉണ്ടായതുകൊണ്ടല്ല. എഴുതുവാന്‍ കഴിവുണ്ടെന്ന വിശ്വാസം കൊണ്ടുമല്ല. വാസ്തവത്തില്‍ അത്‌ സംഭവിച്ചത്‌ എഴുതാനുള്ള കൊതി ഒന്നുകൊണ്ട്‌ മാത്രമാണ്‌.

കാര്യത്തിലേക്ക്‌ കടക്കും മുമ്പേ ഒരു മുഖവുരകൂടി ഇടാന്‍ അനുവദിക്കുമല്ലോ?

ആരെങ്കിലും വിമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ എനിക്ക്‌ സങ്കടം തോന്നിയാലും ദേഷ്യം തോന്നറില്ല ഒപ്പം ഞാന്‍ നന്നാവന്‍ ശ്രമിക്കാറുമുണ്ട്‌। ആരെങ്കിലും നല്ലവാക്കുകള്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ആഹ്ളാദം, ബെര്‍ളിത്തരങ്ങളില്‍ പെയ്തിറങ്ങുന്ന ബെര്‍ളിയുടെ പോസ്റ്റ്കള്‍ പൊലെ, ധാരാളം മനസ്സില്‍ കുമിഞ്ഞ്‌ കൂടാറുമുണ്ട്‌. ഈ ഒരു സ്വഭാവം എന്നില്‍ ഉള്ളതുകൊണ്ട്‌ നല്ല വാക്കുകളും പുകഴ്ത്തലുകളുമൊക്കെ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ ചോദിച്ച്‌ വാങ്ങാന്‍ ഞാന്‍ മടി കാണിക്കാറില്ല. ( ആവശ്യക്കാരന്‌ ഔചിത്യബോധം പാടില്ലല്ലോ)

അങ്ങനെ ഞാന്‍ പോങ്ങുമ്മൂടന്‍ എന്ന ബ്ളോഗെഴുത്തുകാരനാവും മുന്‍പ്‌ ഹരി പാലാ എന്ന പേരില്‍ ഓര്‍ക്കൂട്ടില്‍ കുറ്റിയടിച്ച്‌ മേയുകയും, സകല ചുള്ളന്‍മാര്‍ക്കും ചുള്ളികള്‍ക്കും സന്ദേശങ്ങള്‍ അയക്കുകയും അവരുടെയൊക്കെ പ്രൊഫൈലുകള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ച്‌ നേരം പോക്കുകയും ചെയ്ത്കൊണ്ടിരുന്നു. മിക്കവരുടെയും പ്രൊഫൈലുകളില്‍ അവരെ വാഴ്ത്തിപ്പാടിക്കൊണ്ടുള്ള ടെസ്റ്റിമോണിയലുകള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ എന്നെക്കുറിച്ചും ആരെങ്കിലും രണ്ട്‌ നല്ല വാക്കുകള്‍ എഴുതിതന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന്‌ ആഗ്രഹിക്കയും കിട്ടാതായപ്പോള്‍ ടെസ്റ്റിമോണിയലുകള്‍ അഭ്യര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ ഒരു സന്ദേശം സകലമാന ആള്‍ക്കാര്‍ക്കും അയച്ച്‌ കൊടുക്കുകയും നമ്മുടെ വിശാലേട്ടന്‍റെയടക്കം ഏതാനും ടെസ്റ്റി-കള്‍ എനിക്ക്‌ കിട്ടുകയും ചെയ്തു. (ഒന്ന്‌ ശ്വാസം വിട്ടോട്ടെ..... )

എന്നാല്‍ 'ഓം ശാന്തി ഓം' എന്ന പേരില്‍ ഓര്‍ക്കൂട്ടില്‍ വിളങ്ങുന്ന എന്‍റെ സ്നേഹിത പറഞ്ഞത്‌ ഈയുള്ളവന്‍ രണ്ട്‌ ടെസ്റ്റിമോണിയല്‍ അങ്ങോട്ടേക്ക്‌ കൊടുത്താല്‍ മാത്രമേ ഒന്ന്‌ ഇങ്ങ്‌ കിട്ടുകയുള്ളൂ എന്ന്‌. ആവശ്യം എന്‍റേതായിപ്പോയില്ലേ.. കൊടുത്തു രണ്ട്‌. കിട്ടി ഒന്ന്‌. അതില്‍ ഒരു ടെസ്റ്റിമോണിയല്‍ ഞാന്‍ താഴെ ചേര്‍ക്കുന്നു...
---------------------------------------------------------------

10/22/2007 ല'ഹരി പാല'പൂജനീയ 'വനിത', ' ഗൃഹലക്ഷ്മി', 'മഹിളാരത്നം' എന്നൊക്കെ കേള്‍ക്കുമ്പോള്‍ സാധാരണ മിക്കവരുടെയും മനസ്സിലേക്ക്‌ വരിക മലയാളത്തില്‍ പ്രചാരത്തിലുള്ള ചില പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളായിരിക്കാം. എന്നാല്‍ എനിക്കവ എന്‍റെ ഈ നല്ല കൂട്ടുകാരിയുടെ പര്യായങ്ങളാണ്‌. ഇത്രയും സുന്ദരിയും, സുമുഖിയും, സുശീലയും, സുബുദ്ധിയുള്ളവളുമായ ഒരു സ്നേഹിതയെ കിട്ടിയ ഈയുള്ളവന്‍ എത്ര ഭാഗ്യവാനാണ്‌. പൂര്‍വ്വികര്‍ ചെയ്ത പുണ്യം ഒന്നുകൊണ്ട്‌ മാത്രമാണ്‌ സൌഭാഗ്യവതി, എനിക്ക്‌ നിന്നെ എന്‍റെ സ്നേഹിതയാക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞത്‌. കൂട്ടുകാരി മലയാളക്കരയുടെ വാടാമലരായി നീ തിളങ്ങി വിളങ്ങി വിരാചിക്കുക. എല്ലാ നന്‍മകളും. " സര്‍വ്വ മംഗള മംഗല്യേ, ശിവേ സര്‍വ്വാര്‍ത്ഥ സാധികേശരണ്യേ, ത്രയംബികേ, ഗൌരീ... നാരായണീ നമോസ്തുതേ... " അമ്മ എന്നോട്‌ പ്രത്യേകം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌, കടുത്ത നുണകള്‍ പറയേണ്ടി വന്നാല്‍ ഈ ശ്ളോകം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം ചൊല്ലണമെന്ന്. :)
---------------------------------------------
എന്നാല്‍ ഞാന്‍ എന്‍റെ സ്നേഹിതക്ക്‌ 'കഷ്ടപ്പെട്ടെഴുതിയ' ഈ ടെസ്റ്റി നമ്മുടെ സ്നേഹിതന്‍ മുരളീധരിന്‍ ( ബ്ളോഗ്‌ നാമം - മഷിപേന , ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌ നാമം - മുരളീധരിന്‍
ഗണപതിക്ക്‌ കുറിച്ചത്‌ - പഠിക്കുന്നു അറിയാത്തതെല്ലാം. http://mazhipena.blogspot.com ) അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സ്നേഹിതക്ക്‌ (Achu Rockkkkssss 2008 - http://www.orkut.com/Profile.aspx?uid=10684569365942246411 )സമര്‍പ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യത്തില്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ വല്ലാത്ത വിഷമമുണ്ടാക്കി. എന്നേക്കാള്‍ നന്നായി എഴുതാനറിയാവുന്ന അദ്ദേഹം ചെയ്ത ഈ പ്രവര്‍ത്തിയെ എന്ത്‌ ഞാന്‍ വിളിക്കണം. എന്നെ മോഷ്ടിച്ചു എന്ന്‌ പറയാന്‍ എന്‍റെ വിവേകം എന്നെ അനുവദിക്കുന്നില്ല. ബ്ളോഗെഴുത്തുകാരുടെ ഇടയില്‍ ഞാന്‍ എവിടെ നില്‍ക്കുന്നു എന്ന്‌ എനിക്ക്‌ നന്നായറിയാം. ക്ഷമിക്കുക.