ലൌ ഇൻ സിംഗപ്പൂർ - ‘വെറുപ്പിക്കും ഇൻ തീയറ്റർ ‘

റാഫി മെക്കാർട്ടിൻ എന്ന ഇരട്ടസംവിധായകരുടെ ഏറ്റവും പുതിയ, മമ്മൂട്ടി നായകനായി അഭിനയിക്കുന്ന 'ലൌ ഇൻ സിംഗപ്പൂർ ' എന്ന സിനിമയുടെ ഒരു നിരൂപണമല്ല ഈ പോസ്റ്റ്. ഇതൊരു ആസ്വാദനക്കുറിപ്പ് മാത്രം.

1980-ൽ ബേബിയുടെ സംവിധാനത്തിൽ പ്രേം നസീറും ജയനും അഭിനയിച്ചതായിരുന്നു ഇതേ പേരിലിറങ്ങിയ ആദ്യ മലയാള ചിത്രം. മറ്റെന്തെങ്കിലും സാമ്യം ഈ ചിത്രങ്ങൾക്കുണ്ടാവാനിടയില്ല.

വൈശാഖ റിലീസ് വിതരണം ചെയ്യുന്ന ഈ ചിത്രം പ്രേക്ഷകരിൽ ബഹുഭൂരിപക്ഷത്തേയും ഒപ്പം മമ്മൂട്ടിയുടെ വിവേകമുള്ള ആരാധകരെയും വെറുപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായി തീരുന്നു. റാഫിമെക്കാർട്ടിന്റെ ഏറ്റവും മോശം ചിത്രം എന്ന പേര് അടുത്ത പൊളിപ്പടം വരുന്നതുവരെ ‘ലൌ ഇൻ സിംഗപ്പൂർ’ നിലനിർത്തും.

തെരുവിൽ പാട്ടപെറുക്കി കോടീശ്വരനായി തീർന്ന (?!!), ‘അവിവാഹിതനായ‘ മച്ചു എന്ന കഥാപാത്രത്തെയാണ് മെഗാതാരം മമ്മൂട്ടി ഈ ചിത്രത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ചവറുപെറുക്കുന്നവർക്ക് അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങളുടെ ഉയരം ‘മച്ചു’-വിനോളം ഉയർത്താൻ ഈ ചിത്രം സഹായിച്ചേക്കും. എങ്കിലും ലോട്ടറിയടിക്കാതെയും പിടിച്ച് പറിയും കള്ളക്കടത്തുമൊന്നും നടത്താതെയുമൊക്കെ കോടീശ്വരനാവാൻ അയാൾ മുൻ വൈദ്യുതിമന്ത്രി ഒന്നുമായിരുന്നില്ലല്ലോ എന്ന ചോദ്യം പ്രേക്ഷകമനസ്സിൽ ‘മുസ്ലി പവർ എക്സ്ട്രാ‘ കഴിച്ച പോലെ ശക്തമായി ഉയർന്നേക്കാം. എങ്കിലും കഥയിൽ ചോദ്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഉയർന്നത് താഴ്ത്തി മര്യാദക്കിരുന്ന് സിനിമ കണ്ടുകൊള്ളുക.

മച്ചുവിന്റെ ഇടം വലം കൈകളും ബാല്യകാല സുഹൃത്തുക്കളുമായി സലിംകുമാറും ബിജുക്കുട്ടനും അഭിനയിക്കുന്നു. തീയറ്ററിൽ വന്ന് കയറുന്ന പ്രേക്ഷകരെ ചിരിപ്പിച്ചുകൊല്ലുക എന്ന ഉദ്ദേശത്തിലാണ് ഇവരെ ഇറക്കിവിട്ടിരിക്കുന്നത്. കൊല്ലുക എന്ന കാര്യം അവർ ഭംഗിയായി നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിരിപ്പിച്ചാണോ ബോറഡിപ്പിച്ചാണോ എന്നറിയേണ്ടവർ സിനിമ കാണുക.

വിവാഹം കഴിക്കുകയാണെങ്കിൽ അത് ‘പരസ്യ മോഡലിന്റെ’ ശരീര അളവും സൌന്ദര്യവുമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ മാത്രമേ ആവൂ എന്ന ദൃഢപ്രതിഞ്ജയും മച്ചു എടുത്തിരിക്കുന്നു. ചിത്രത്തിലെ നായകൻ അത്തരമൊരു തീരുമാനമെടുത്താൽ നായികയെ കണ്ടെത്തി കൊടുക്കേണ്ടത് തിരക്കഥാകൃത്തിന്റെ ജോലി ആണല്ലോ? അതിനായി അവർ ഒരു പാത്രസൃഷ്ടി നടത്തി. ‘അളവുകളും സൌന്ദര്യവും ‘ ഒത്തിണങ്ങിയ ‘നവനീത് കൌർ’ എന്ന പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി നായികാപട്ടവും നൽകി.

നായികയുടെ അച്ഛനായി വരുന്ന അരവില്ലൻ കഥാപാത്രം( നെടുമുടി വേണു) സ്വതവേ മന്ദബുദ്ധിയായ (ശുദ്ധൻ) നായകനെ പറ്റിച്ച് പണം മകളുടെ പേരിൽ ഓഹരിയിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്നിടത്ത് പടം തുടങ്ങുന്നു. (അച്ഛന്റെ ഈ പോക്രിത്തരം നായിക അറിയുന്നില്ല. അതല്ലങ്കിലും അതങ്ങനെയല്ലേ പാടുള്ളു. ) അച്ഛൻ കഥാപാത്രം മച്ചുവിനെ പറ്റിച്ച് മകളെയും കൂട്ടി സിംഗപ്പൂരിലേക്ക് കടക്കുകയും ഇളിഭ്യനായ നായകൻ പ്രതികാരബുദ്ധിയോടെ അവരെ ചെയ്സ് ചെയ്യുന്നിടത്ത് ഇന്റർവെൽ.

ഇന്റെർവെല്ലിന് ശേഷം പ്രേക്ഷകരെ കൊല്ലാൻ വരുന്നത് പ്രധാനമായും സുരാജ് വെഞ്ഞാറമൂടാണ്. ഒരു സിനിമയാവുമ്പോൾ അരവില്ലൻ മാത്രം പോരെന്നറിയാവുന്ന സംവിധായകർ , ‘6 പൊതി മസിലുള്ള‘ നല്ല ചുള്ളൻ മുഴുവില്ലനെ തന്നെയും നായകന് മേയാനായി ഒരുക്കി നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബാക്കി ഒക്കെ ഊഹിക്കാമല്ലോ? ഇത്രയൊക്കെയേ ഉള്ളൂ ഈ സിനിമ.

മമ്മൂട്ടി എന്ന നടന്റെ സൌന്ദര്യം ആവോളം കാണാനാഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ചിത്രം ഒരു മുതൽക്കൂട്ടായേക്കും.

മമ്മൂട്ടി എന്ന നടന്റെ അപാരമായ അഭിനയത്തികവ് കാണേണ്ടവർ. അത്തരമൊരു ചിത്രത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുകയും കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യുക.

അവസാനം ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞുകൊള്ളട്ടെ. കേരളത്തിലെവിടെയെങ്കിലും പുതിയ, തിളക്കമുള്ള പിച്ചപ്പാത്രവുമായി ആരെങ്കിലും തെരുവിലിറങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് തീർച്ചയായും ഈ ചിത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാതാവ് ആവാനേ തരമുള്ളു.

-----------------------------------------------

മലയാള സിനിമാ പ്രേക്ഷകരുടെ ആസ്വാദനനിലവാരത്തിലെ അപചയമല്ല സിനിമാ പ്രതിസന്ധിക്ക് ( അങ്ങനൊന്നുണ്ടെങ്കിൽ ) കാരണമെന്ന് ഇനിയെങ്കിലും സിനിമയുടെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ സകല ആഡംബരങ്ങളോടും പ്രശസ്തിയോടും കൂടി ജീവിക്കുന്ന ചീർത്ത് വീർത്ത പന്നിക്കൂട്ടങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം.

പ്രേക്ഷകർ നിസ്സഹായരാണെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയണം. വീട്ടാവശ്യങ്ങൾക്ക് കിട്ടുന്ന പച്ചക്കറികൾ വേണ്ടത്ര ഗുണനിലവാരമില്ലാത്തതാണെങ്കിൽ ഒരു പക്ഷേ അതവർക്ക് തങ്ങളുടെ പറമ്പിലോ ടെറസിലോ ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. എന്നാൽ അവർക്കാവശ്യമായ നല്ല സിനിമകൾ ആവശ്യാനുസൃതം സ്വയം ഉല്പാദിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം. ഏതാനും പേരുടെ സ്വാർത്ഥതക്കായി സിനിമയെ വ്യഭിചരിക്കുന്നവർ തന്നെയാണ് പ്രതിസന്ധിക്ക് കാരണം.

ഇനി നല്ല സിനിമകൾ പലപ്പോഴും വിജയം കാണാറില്ലല്ലോ എന്ന ചോദ്യം നിങ്ങൾ പ്രേക്ഷകരുടെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞാൽ അതിനും ഞങ്ങൾക്ക് മറുപടിയുണ്ട്. ഒരു സിനിമയെ അർഹിക്കുന്ന ഗൌരവത്തിൽ പ്രേക്ഷകസമക്ഷം എത്തിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളുടെ ഉത്തരവാധിത്വം തന്നെയാണ്. അതിന് ശക്തമായ മാർക്കറ്റിംഗ് സംവിധാനം നിങ്ങൾക്കുണ്ടാവണം. സിനിമാ പരസ്യം എന്നത് ഒരു കലയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയണം. ഫോട്ടോഷോപ്പ് , കോറൽ, ഇല്ല്യുസ്ട്രേറ്റർ എന്നീ സൊഫ്റ്റ്വെയറുകൾ കൊണ്ട് കാണിക്കുന്ന കസർത്തുകൾ അല്ലാ പരസ്യകല എന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് നിങ്ങൾ തന്നെയാണ്. പരസ്യകല എന്ന് കേട്ടാൽ ‘ഭരതൻ, ഗായത്രി, കിത്തോ‘ എന്നൊക്കെ ഓർക്കുന്ന ഒരുകാലം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ നമുക്ക്. എത്രയോ സിനിമകളെ കൂടുതൽ ജനങ്ങളിലേയ്ക്ക് എത്തിക്കാൻ അവരുടെയൊക്കെ ഭാവനയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

നമ്മുടെ മഹാ നടന്മാർ ‘മെഗാ/ സൂപ്പർ‘ വിശേഷണങ്ങൾ വെടിഞ്ഞ് മണ്ണിൽ തൊട്ട് നിൽക്കൂ. തിരക്കഥാകൃത്തുക്കളും സംവിധായകരും അവരവരുടെ ഉത്തരവാധിത്വങ്ങൾ തിരിച്ചറിയൂ.
നിർമ്മാതാക്കൾ , കഴിവുള്ള പുതിയ ആൾക്കാരെ വിശ്വസിക്കാനും അവസരങ്ങൾ കൊടുക്കാനും ശ്രമിക്കൂ.

നിങ്ങൾ നല്ല സിനിമകൾ തന്നാൽ അവ കാണാൻ ഇവിടെ ഞങ്ങളുമുണ്ടാവും.